แต่ไม่เจออะไรนอกจากหนังสือเล่มหนึ่งที่ตกอยู่กับพื้น มังกรก้มลงหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมา ที่หน้าหนังสือเขียนชื่อเรื่องไว้ว่า มังกรพ่นคำ มังกรพยายามเดินหาชั้นวางสำหรับหนังสือเล่มนี้ แต่ไม่เห็นว่าจะมีชั้นของหนังสือเรื่องนี้เลย และที่สันหนังสือก็ไม่มีรหัสให้เรียงในชั้นใด ๆ มังกรแปลกใจมากค่อย ๆ เปิดหนังสือเล่มนั้นอ่าน ประโยคหนึ่งที่เขียนไว้ในหนังสือแผ่นแรกว่า ร้องเพลงไพเราะ มังกรไม่ได้เอะใจอะไร แม้จะพยายามจะเปิดในหน้าต่อไปอยู่หลายครั้ง แต่เปิดเท่าไรก็เปิดไม่ได้ เลยลองพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดในขณะนั้น จึงเกิดเรื่องมหัศจรรย์ขึ้น เมื่อมังกรได้พลัดหลงเข้าไปในเมืองคำพูดหลังตู้หนังสือ เขาเจอกับมนุษย์ขวานผาซาก สัตว์พูดได้ ต้นไม้เริงระบำอำเก่ง ไส้เดือนจอมแสบ ตัวหวานก้นเปรี้ยว คนดีแต่พูด คนพูดไม่ใช่คนดี ฯลฯ...
เมื่อมังกรได้ท่องไปในเมืองต่าง ๆ โดยไม่รู้เลยว่าเขามาทำอะไร จนพบทางออกสุดท้ายที่ทำให้มังกรต้องตัดสินใจ จะเป็นคนฟังที่หาคนพูดยาก หรือจะเป็นคนพูดมากคนฟังไม่มี มังกรรู้ดีว่าถ้าตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่ง คำตอบสุดท้ายของมังกรจะส่งผลอย่างไร กับแม่อันเป็นที่รัก เขาต้องเลือกระหว่าง ตัวเขา กับ แม่ ต่อหน้าของผู้ที่ทำให้เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น เขาตัดสินใจเลือกถึงแม้ว่าไม่อยากเลือกก็ตาม เพราะที่ผ่านมาเขาเป็นคนที่พูดให้แม่ และพี่สาวฟังในทุกเรื่องราวของเขา แต่ตอนนี้เขาต้องเลือกในสิ่งที่ตรงกันข้าม...
และแล้วปัญหาทุกอย่าง เรื่องราวทั้งหมดก็คลี่คลายลง ที่สำคัญเขาได้รู้ว่าบางอย่างของแม่ที่หายไปคือ กระเดือก ผู้ที่ขโมยกระเดือกของแม่มา ขโมยมาเพราะความเข้าใจผิด และเพียงอยากได้มันไว้ในคลอบคลอง และเขาผู้นั้นก็ต้องได้รับในสิ่งที่ตนเองทำ แต่เขาก็ทำให้มังกรได้รับรู้ และเข้าใจในสิ่งที่แม่สอนมากขึ้นในหนังสือหน้าสุดท้ายของเล่ม... หลังจากที่มังกรกลับไปและเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้แม่กับพี่สาวฟัง (ไม่มีใครเชื่อ) แม่รู้ว่ามังกรพูดความจริงแต่เพียงไม่อยากให้ลูกยึดติด กับสิ่งที่ผ่านมา มังกรคิดว่าสิ่งที่เขาพูดไปอาจจะฟังยาก ยิ่งพูดมาก ๆ จะดูเหมือนเพ้อฝันไปเอง มังกรได้แต่เก็บหนังสือเล่มนี้ไว้ เพื่อให้คนต่อไปเปิดอ่าน ... |