สิบสามปีที่แล้ว เกลือได้เริ่มศึกษาศิลปะการแสดงละครใบ้กับกลุ่มคนหน้าขาว พอเรียนจบจาก คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาออกแบบนิเทศศิลป์  มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต และมีโอกาสได้เรียนศิลปะการแสดงละครใบ้กับนักแสดงชาวญี่ปุ่น Mr. Kojimaya   Mansuke ในปีพ.ศ. 2543 สะสมการเรียนละครใบ้ต่อมา ไม่ว่าจะเป็นการเรียนพื้นฐานการแสดงละครใบ้สไตล์ยุโรปจาก Mr. Ulrich loop ศิลปินชาวเยอรมัน, เรียนพื้นฐานการแสดงละครเวทีจากคุณวรรณศักดิ์ ศิริหล้า, เรียนการแสดงกายกรรมจาก Mr. Randoll Writht , อบรมโยคะจากมูลนิธิหมอชาวบ้าน, เรียน Physical theatre กับ Mr. Mark Hill, เรียน Performing Art กับ Miss Ellen Fisher ...สารพัดจะบรรยาย

     สมัยเด็กธาเป็นคนขี้อาย ตอนเรียนปวส.ที่พาณิชยการพระนคร เริ่มชอบทำกิจกรรม วันหนึ่งอาจารย์ให้ทำละครกับเพื่อนๆ แล้วได้เป็นผู้กำกับ ชีวิตของธาก็เลยเริ่มมันส์และหันมาสนใจการแสดง  กระทั่งงิ่ง ชวนไปเรียนละครใบ้กับครูอั๋น (ไพฑูรย์ ไหลสกุล) แล้ว “ทึ่ง!” เกิดไอเดียอยากทำละครใบ้จึงได้รวมตัวกับเพื่อนๆ ทำละครใบ้ในแบบฉบับของตัวเอง เกิดเป็น BABYMIME... ถึงเวลาเรียนจบ ก็เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่จะเลือกทำงานโฆษณาที่ร่ำเรียนมา หรือละครใบ้ที่ชอบ ตอบตัวเองได้ว่าละครใบ้คือสิ่งที่อยากทำที่สุด จึงทำงานละครใบ้เป็นอาชีพเรื่อยมา และมีรายได้เสริมจากการเป็นนักแสดงประกอบหนังโฆษณา อาทิเช่น  บทบาทของคนขายประกัน(แมลงสาป)ในโฆษณากรุงเทพฯ ประกันภัย , ช็อคโกแลต kitkat, ยางรถยนต์ B-Quik, คนขับสามล้อ ในโฆษณา SUNSILK ฯลฯ ทำให้ธามีโอกาสนำเทคนิคละครใบ้ที่ใช้อยู่ ไปเผยแพร่ในงานโฆษณาได้ด้วย ดีจังแฮะ

     จบการศึกษาปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ เอกการโฆษณา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ชื่นชอบเรื่องราวเกี่ยวกับโฆษณามาก จนเกือบไม่ได้เล่นละครใบ้แล้ว เพราะเป็นนักเรียนสมาคมผู้กำกับศิลป์บางกอก BAD Creative Workshop  แล้ว ยังเป็นนักเรียน J.Walter Thompson creative workshop และ เป็นนักเรียน The Good, The Bad, The Ugly & The Film workshop ด้วย แต่โชคชะตากลับพัดพาให้ได้มาเป็นนักเรียนละครใบ้ กับ “คนหน้าขาว” (ไพฑูรย์ ไหลสกุล) ได้พบกับเพื่อน ๆ ที่ปัจจุบันรวมตัวกันเป็นนักแสดงกลุ่ม Babymime งิ่งเรียนละครใบ้เพิ่มเติมจาก Mr.Ulrich Loop ชาวเยอรมัน Mr.Kojimaya Mansuke ชาวญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน แม้อดีตจะเป็นนักเรียนหลายสำนัก แต่ก็ยังต้องเรียนรู้เกี่ยวกับละครใบ้ต่อไป มีมุมมองต่อละครใบ้ว่าเหมือนกับโฆษณา ต้องเล่าเรื่องในเวลาอันสั้น ใช้ความมีประสบการณ์ร่วมของคนดูเหมือนกัน และให้ความสำคัญกับการคิดเรื่องเป็นอย่างมาก  เขาอยากเล่นละครใบ้ให้ได้นานที่สุด จนวันสิ้นสลายของกายหยาบก็ว่าได้